Sabinian Derecki
Biografia
Sabinian Derecki wstąpił do zakonu kapucynów (prowincji polskiej) w Lubartowie 31 października 1848 i równo rok później złożył śluby zakonne. Święcenia kapłańskie przyjął 26 grudnia 1855 w Warszawie.
W warszawskim klasztorze pełnił m.in. obowiązki wikarego (1860) i lektora teologii (1860–1864). W latach 1855–1856 prowadził kurs retoryki.
W okresie pełnienia funkcji przez ostatniego gwardiana klasztoru w Warszawie ojca Alberyka Gerbana (1862–1864) był wśród kilku kapucynów wyznaczonych do posługi duszpasterskiej więźniom Cytadeli. Do jego obowiązków należało dysponowanie na śmierć skazańców, i w tym charakterze 5 sierpnia 1864 towarzyszył w drodze na stracenie Romualdowi Trauguttowi. Krzyż, trzymany przez Traugutta do ostatnich chwil życia, spowiednik przekazał po egzekucji innemu więźniowi, a potem trafił on do rąk wdowy po straconym. W wielu opracowaniach spowiednik Traugutta figuruje pod omyłkowym imieniem Serafin; kapucyna o tym imieniu nie było w ogóle w tym czasie w prowincji polskiej.
W 1864 klasztor w Warszawie uległ kasacji. Ojciec Derecki trafił do Łomży, gdzie przez pewien czas pełnił obowiązki gwardiana. Przeprowadził w Łomży remont kościoła i klasztoru, cieszył się opinią opiekuna ubogich i świątobliwego zakonnika. W Bibliotece Prowincji Warszawskiej ojców kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą pozostawały w rękopisie zapiski – cytaty, nekrologi, wiersze i inne – przypisywane Dereckiemu, autorstwo jego nie jest jednak pewne.