Ludwik Stanisław Liciński

Nowelista, poeta, etnograf
17.04.1874 22.04.1908 Lubartowie
Strona główna / Sławne osoby / Ludwik Stanisław Liciński

Biografia

Ludwik Stanisław Liciński urodził się w Lubartowie w dniu 17 kwietnia 1874. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w Warszawie, brał udział w pracach Uniwersytetu Latającego i był związany ze środowiskiem lewicowym, a także brał udział w rewolucji 1905 roku.

Debiutował jako poeta w 1900 roku, cyklem Z motywów sielskich publikowanym w Czytelni dla wszystkich. Napisał antyklerykalną powieść Ksiądz Jan Jaskólski (1908), tom opowiadań Z pamiętnika włóczęgi (1908) i nowel Halucynacje (1911). Publikował w tygodnikach Echa Kieleckie, Głos, Wisła, Myśli Niepodległej oraz w tajnej prasie związanej z SDKPiL. W 1905 opublikował pracę etnograficzną opowieść lubartowską. Zmarł na gruźlicę w sanatorium w Otwocku.

W twórczości Licińskiego widoczne są wpływy ekspresjonizmu, a ideowy anarchizm; ostro krytykował zastany ład społeczny i opisywał naturalistycznie środowisko lumpenproletariatu, przeciwstawiając je mieszczańskim filistrom.

Niepublikowane książkowo wiersze Licińskiego opracowała Marlena Sęczek w Pamiętniku Literackim.

Wspomnienie o Licińskim napisał Kazimierz Bukowski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Debiut poetycki w 1900 roku cyklem Z motywów sielskich w Czytelni dla wszystkich.
Napisał antyklerykalną powieść Ksiądz Jan Jaskólski (1908).
Z pamiętnika włóczęgi (1908) i Halucynacje (1911) oraz publikacje w Echa Kieleckie, Głosie, Wisłe, Myśli Niepodległej i w tajnej prasie SDKPiL.
Prowadził działalność etnograficzną, opowieść lubartowska (1905).

Ciekawostki

Przyjaźnił się z Januszem Korczakiem i Zofią Nałkowską.
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w Warszawie i brał udział w Uniwersytecie Latającym.
Zmarł na gruźlicę w sanatorium w Otwocku.

Udostępnij