Janusz Franciszek Lalka
Biografia
Janusz Franciszek Lalka urodził się 2 kwietnia 1952 roku w Lubartowie.
Służył w Wojsku Polskim w dziale inżynieryjnym, obejmując stanowiska od dowódcy plutonu inżynieryjno-drogowego po dowództwo 2. Mazowieckiej Brygady Saperów i inne kierownicze funkcje. W 1986 roku został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 9 Pułku Pontonowego w Chełmnie, a w 1988 objął dowództwo 3 Warszawskiego Pułku Pontonowego we Włocławku. W latach 1992–1996 dowodził 2. Mazowiecką Brygadą Saperów w Kazuniu Nowym. W tym czasie studiował także na Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie (1993–1994).
W latach 1996–2000 był szefem Wojsk Inżynieryjnych Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie. W 2000 objął stanowisko zastępcy szefa Wojsk Inżynieryjnych Wojsk Lądowych. W 2002 roku został szefem Inżynierii Wojskowej w Generalnym Zarządzie Wsparcia P-7 Sztabu Generalnego WP; na tym stanowisku został dwukrotnie awansowany. 15 sierpnia 2003 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu nominację na generała brygady, a 15 sierpnia 2010 roku - nominację na generała dywizji nadaną przez Bronisława Komorowskiego.
8 sierpnia 2011 roku oficjalnie przekazał obowiązki szefa Inżynierii Wojskowej swojemu następcy, płk. Bogusławowi Bębenkowi, i został przeniesiony do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego.