Janusz Aleksander Sanguszko
Biografia
Janusz Aleksander Sanguszko (herbu Pogoń Litewska) urodził się 5 maja 1712 w Lewartowie i zmarł 14 września 1775 w Dubnie. Był generałem major piechoty wojska koronnego od 1746 roku, miecznikiem wielkim litewskim od 1735 roku oraz marszałkiem nadwornym litewskim w latach 1750–1760. Był VIII i ostatnim ordynatem Ostrogskich, starostą czerkaskim i winnickim, a także kawalerem Orderu Orła Białego.
Od 1733 r. był właścicielem Klimontowa. Za życia uchodził za hulaka i utracjusza; w 1753 r doprowadził do tzw. transakcji kolbuszowskiej, podziału ostrogskiej ordynacji między kilka domów magnackich, co stało się powodem politycznego skandalu i miało duży wpływ na stosunki w Rzeczypospolitej.
Jest jedną z niewielu znanych homoseksualnych postaci w dawnej historii Polski. W 1731 r. poślubił Konstancję Denhoff, lecz rozstał się z nią kilka tygodni później, a po śmierci ojca w 1751 r. wystąpił o unieważnienie małżeństwa, które nie nastąpiło. Utrzymywał kontakty z mężczyznami, m.in. z Kazimierzem Chylińskim; romans zakończył się interwencją ojca i aresztowaniem Chylińskiego. Innemu kochankowi, Karolowi Szydłowskiemu, podarował miasto Koźmini siedemnaście wsi.
Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa witebskiego w 1764 roku. Został odznaczony Orderem Orła Białego 11 sierpnia 1736 r. w Dreźnie.