Hieronim Miąć
Biografia
Hieronim Miąć, pseudonim Korsarz, urodził się 14 listopada 1906 roku w Lubartowie w rodzinie mieszczan. Był synem Juliana Miąca, mistrza murarskiego, i Wiktorii z Rackich. W Lubartowie ukończył szkołę pocztową, a następnie w latach 1919–1926 uczęszczał do prywatnego gimnazjum koedukacyjnego Jana Kurtza. Po maturze studiował na Wydziale Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1926–1927.
W okresie międzywojennym odbył służbę wojskową i uzyskał opinię bardzo dobrego oficera. W 1936 roku został naczelnikiem Józefowskiego urzędu pocztowego, którym pozostawał do 15 września 1939 roku. W latach 1940–1943 pracował jako urzędnik spółdzielni Społem.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej wraz z nauczycielem podchorążym Janem Trochimiukiem ps. „Wilk” i Ignacym Platą ps. „Baryka” podjął działalność podziemną w oparciu o młodzież w Józefowie, organizując tzw. oddział józefowski Polskiego Związku Powstańczego (następnie Armii Krajowej). Miąć został jego zastępcą. Od 9 marca 1943 r. pełnił obowiązki dowódcy rejonu AK Józefów.
31 maja 1943 r. Miąć doprowadził do likwidacji majora Langego – jednego z najkrwawszych katów Zamojszczyzny. Ataki oddziałów AK dowodzonych przez Miąca udaremniły planowaną egzekucję ludności i doprowadziły do wyparcia hitlerowców z Józefowa. W połowie czerwca–lipca 1943 r. Miąć leczył się na kwaterze konspiracyjnej pod Aleksandrowem. Na czele oddziału ponownie stanął w drugiej połowie lipca i stoczył szereg walk z Niemcami i nacjonalistami ukraińskimi.
1 sierpnia 1943 r. wziął udział w zwycięskiej bitwie z wojskami niemieckimi w lesie Dębowce koło Józefowa, miejscem nazywanym „okopaną linią”. Podczas bitwy „Korsarz” został ranny, a kilka dni później – 5 sierpnia 1943 r. zmarł na stole operacyjnym podczas amputacji ręki przeprowadzanej w lesie w obozie kompanii warszawskiej kpt. Sztumberka-Rychtera. Został pochowany w Hamernikoło Józefowa.
Oddział Hieronima Miąca był jednym z najważniejszych oddziałów leśnych Inspektoratu Zamojskiego PZP-AK. Blisko współpracował z Umerem Achmołłą Adamowem zwanym Miszką Tatarem – dowódcą oddziału ze zbiegłych jeńców radzieckich.
Hieronim Miąć był żonaty z Władysławą z Zawadzkich, z którą miał córkę Mirosławę – nauczycielkę.